Στις 17 Μαΐου 1964, το Ράλλυ Ακρόπολις έγραψε μια από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η δεύτερη ημέρα του αγώνα ξεκίνησε από την Παραμυθιά, εγκαινιάζοντας μια εξοντωτική διαδρομή που περιλάμβανε το Καρπενήσι και τον Μπράλο. Αυτή η νύχτα έμεινε στην ιστορία ως μία από τις σκληρότερες που αντιμετώπισαν ποτέ οι οδηγοί, καθώς η δυσκολία της διαδρομής οδήγησε σε μαζικές εγκαταλείψεις, με μόλις 19 από τα 71 πληρώματα να καταφέρνουν τελικά να δουν τη γραμμή του τερματισμού.
Το ενδιαφέρον του αγώνα στράφηκε στα πανίσχυρα Mini Cooper των Πάντι Χόπκιρκ και Ράουνο Ααλτόνεν, οι οποίοι κυριαρχούσαν τότε στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Παρά την ταχύτητά τους, οι αντίξοες συνθήκες του ελληνικού εδάφους στάθηκαν καθοριστικές. Ο Ααλτόνεν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στην Άρτα λόγω μηχανικής βλάβης, ενώ ο Χόπκιρκ, αν και βρισκόταν μια ανάσα από τη νίκη, έμεινε εκτός αγώνα εξαιτίας ενός προβλήματος στην μπαταρία του αυτοκινήτου του. Την ευκαιρία εκμεταλλεύτηκε ο Τράνας, ο οποίος κατέκτησε την κορυφή, ενώ ο νεαρός τότε Όβε Άντερσον εντυπωσίασε με την ωριμότητα και τις επιδόσεις του στο τιμόνι του Saab.
Η ελληνική παρουσία σε εκείνον τον απαιτητικό αγώνα είχε τις δικές της στιγμές έντασης και συγκίνησης. Ο Γιώργος Ραπτόπουλος πραγματοποίησε μια επική εμφάνιση, διατηρώντας για αρκετές ώρες την τρίτη θέση στη γενική κατάταξη με το F12, πριν μια βλάβη στα φρένα κατά τη διάρκεια της νύχτας στα βουνά της Ηπείρου τον αναγκάσει να σταματήσει. Από τα ελληνικά πληρώματα, μόνο ο Θ. Σταμουλάκης με συνοδηγό τον Ν. Κρόκερ κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον αγώνα, τερματίζοντας στη 12η θέση με ένα Moskvitch 407 SP, μέσα σε μια διοργάνωση που δοκίμασε όσο λίγες τα όρια ανθρώπων και μηχανών.
