Η ανάπτυξη του τουρισμού κρουαζιέρας απαιτεί στρατηγική, επαγγελματισμό και ανοιχτό μυαλό, στοιχεία που συχνά απουσιάζουν από τη συζήτηση γύρω από τις προοπτικές ελληνικών λιμανιών, όπως η Ηγουμενίτσα. Συγκρίνοντας την κατάσταση με διεθνείς προορισμούς, γίνεται φανερό ότι η τοπική οικονομία μπορεί να ωφεληθεί σημαντικά όχι μόνο από τους επιβάτες, αλλά και από τις επιχειρησιακές ανάγκες των πλοίων, όπως η τροφοδοσία, οι λιμενικές υπηρεσίες και η κίνηση των πληρωμάτων. Αντίθετα, η εσωστρέφελη νοοτροπία και τα αβάσιμα στερεότυπα περί ρύπανσης ή τσιγκουνιάς των επισκεπτών λειτουργούν ανασταλτικά, στερώντας από την περιοχή πολύτιμους πόρους και θέσεις εργασίας.
Η αυθεντικότητα της ελληνικής επαρχίας και η πλούσια τοπική παράδοση αποτελούν τεράστια πλεονεκτήματα που όμως παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Οι επισκέπτες από το εξωτερικό δεν αναζητούν την τεχνητή πολυτέλεια, αλλά την επαφή με την καθημερινότητα, τη φύση και τα τοπικά προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο και το μέλι. Η ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων, παραλιών και παραδοσιακών δραστηριοτήτων μπορεί να μετατρέψει την περιοχή σε έναν ελκυστικό προορισμό. Απαιτείται, ωστόσο, ενεργή προσπάθεια και σωστή προβολή, καθώς ο πλούτος δεν έρχεται αυτόματα χωρίς σχέδιο και επαγγελματική κουλτούρα.
Κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχία του εγχειρήματος είναι και ο σωστός χωροταξικός σχεδιασμός, όπως ο ελλιμενισμός των κρουαζιερόπλοιων σε σημεία που φέρνουν τους επισκέπτες άμεσα σε επαφή με τον αστικό ιστό και την τοπική αγορά. Η υπέρβαση της επαρχιακής αδράνειας και η απόρριψη της μιζέριας είναι μονόδρομος αν η Ηγουμενίτσα επιθυμεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητές της και να προσελκύσει τον τουρισμό κρουαζιέρας, ακολουθώντας τα πρότυπα άλλων επιτυχημένων λιμανιών παγκοσμίως.
