Η επιλογή της κατάλληλης λιμενικής βάσης για την υποστήριξη των υπεράκτιων γεωτρήσεων υδρογονανθράκων στο Ιόνιο εξελίσσεται σε ένα στρατηγικό στοίχημα με τεράστιες οικονομικές προεκτάσεις για τη Δυτική Ελλάδα. Τρία κομβικά λιμάνια, της Ηγουμενίτσας, της Πάτρας και του Αστακού, διεκδικούν τον ρόλο του επιχειρησιακού κέντρου, καθώς η επιλογή αυτή θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την κατανομή των επενδυτικών κεφαλαίων και την τοπική ανάπτυξη της επόμενης δεκαετίας.
Πέραν της καθαρά ενεργειακής διάστασης, η οικονομική βαρύτητα του έργου εδράζεται σε ένα ευρύ δίκτυο υπηρεσιών που συνοδεύουν τις γεωτρήσεις. Από τη διαχείριση εξειδικευμένων logistics, την παροχή τεχνικών εργασιών και τη συντήρηση του εξοπλισμού, έως τη μεταφορά προσωπικού και την εξυπηρέτηση πλοίων, το λιμάνι που θα επιλεγεί θα μετατραπεί σε έναν κόμβο υψηλής προστιθέμενης αξίας. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό των δισεκατομμυρίων που θα επενδυθούν στις εξορύξεις θα διοχετευθεί στην τοπική εφοδιαστική και βιομηχανική αλυσίδα, δημιουργώντας εκατοντάδες άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας.
Τα λιμάνια της περιοχής προετοιμάζονται πυρετωδώς, επενδύοντας σε υποδομές και περιβαλλοντικές προδιαγραφές, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της offshore βιομηχανίας. Είτε πρόκειται για τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ηγουμενίτσας που αξιοποιεί την εγγύτητά της στα ερευνητικά πεδία, είτε για τις στρατηγικές δυνατότητες του Πλατυγιαλίου στον Αστακό ή το ακαδημαϊκό και τεχνικό οικοσύστημα της Πάτρας, ο στόχος είναι κοινός: η εδραίωση της χώρας ως ενεργειακού παίκτη στην περιοχή της Μεσογείου μέσω της ενίσχυσης της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας και των τοπικών υποδομών.