Όταν το αυτονόητο γίνεται δελτίο Τύπου: Οι Δήμοι της Θεσπρωτίας και η επικοινωνία της καθημερινότητας

Όταν το αυτονόητο γίνεται δελτίο Τύπου: Οι Δήμοι της Θεσπρωτίας και η επικοινωνία της καθημερινότηταςΥπάρχει μια νέα –ή μάλλον όχι και τόσο νέα– συνήθεια στην αυτοδιοίκηση της Θεσπρωτίας.Ορισμένοι Δήμοι, στέλνουν όλο και συχνότερα δελτία Τύπου, αναρτήσεις και φωτογραφικό υλικό για εργασίες όπως ο καθαρισμός κοινόχρηστων χώρων, η απομάκρυνση ξερών χόρτων και κλαδιών, το κλάδεμα δέντρων, η αποκατάσταση ενός δρόμου, το κλείσιμο μιας λακκούβας ή η στοιχειώδης συντήρηση μιας δημοτικής υποδομής.Εργασίες απαραίτητες. Εργασίες που πρέπει να γίνονται. Εργασίες για τις οποίες ασφαλώς αξίζουν αναγνώριση οι εργαζόμενοι που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο.Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια:Αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του Δήμου.Ο πολίτης πληρώνει δημοτικά τέλη, φόρους και εισφορές όχι για να πληροφορείται πανηγυρικά ότι απομακρύνθηκαν τα χόρτα από ένα πεζοδρόμιο, αλλά για να βρίσκει το πεζοδρόμιο καθαρό.Δεν πληρώνει για να βλέπει φωτογραφίες από ένα φορτηγό που μαζεύει κλαδιά. Πληρώνει για να μη μένουν τα κλαδιά εβδομάδες πεταμένα στον δρόμο.Δεν είναι «έργο» η αποκατάσταση μιας λακκούβας. Είναι υποχρέωση.Η επικοινωνία δεν είναι το πρόβλημαΓια να είμαστε δίκαιοι, κανείς δεν υποστηρίζει ότι ένας Δήμος δεν πρέπει να ενημερώνει τους δημότες του. Το αντίθετο. Η ενημέρωση είναι απαραίτητη και αποτελεί στοιχείο διαφάνειας.Ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει πού εργάζονται τα συνεργεία, ποιες περιοχές καθαρίζονται, ποιοι δρόμοι θα κλείσουν, ποια έργα βρίσκονται σε εξέλιξη και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμά τους.Άλλο όμως ενημερώνω και άλλο αυτοθαυμάζομαι.Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο αρκετές φορές τα όρια φαίνεται να χάνονται.Γιατί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται ορισμένες από αυτές τις παρεμβάσεις δημιουργεί την εντύπωση ότι κάθε φορά που καθαρίζεται ένας δημόσιος χώρος συντελέστηκε περίπου ένα μικρό διοικητικό θαύμα.«Παρεμβήκαμε».«Αποκαταστήσαμε».«Συνεχίζουμε».«Η προσπάθεια δεν σταματά».Και συνήθως ακολουθούν αρκετές φωτογραφίες και likes μεταξύ τους.Κάπου εκεί αρχίζει να δημιουργείται η αίσθηση του «καταφέραμε το αυτονόητο».Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται επικοινωνιακή εκμετάλλευσηΥπάρχει και μία ακόμη διάσταση.Τα περισσότερα από όσα παρουσιάζονται ως «παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής» πραγματοποιούνται από υπαλλήλους των Δήμων, εργαζομένους στην καθαριότητα, οδηγούς, χειριστές μηχανημάτων, τεχνικά συνεργεία και ανθρώπους που κάνουν αυτή τη δουλειά καθημερινά, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.Η αποκομιδή των απορριμμάτων δεν είναι επίτευγμα του αρμόδιου αντιδημάρχου.Ο καθαρισμός ενός δρόμου δεν είναι προσωπική επιτυχία.Είναι υπηρεσία του Δήμου προς τον πολίτη και εργασία ανθρώπων που πληρώνονται για να την εκτελέσουν.Άλλο λοιπόν η αναγνώριση της δουλειάς τους και άλλο η μετατροπή κάθε εργασίας ρουτίνας σε επικοινωνιακό προϊόν της εκάστοτε δημοτικής διοίκησης.Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλοΟι πολίτες της Θεσπρωτίας δεν περιμένουν από τους Δήμους τους να τους αποδεικνύουν καθημερινά ότι διαθέτουν χορτοκοπτικά, φορτηγά και σκούπες.Περιμένουν να μάθουν τι γίνεται με τα μεγάλα και δύσκολα.Τι γίνεται με τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης.Τι γίνεται με τις δημοτικές υποδομές.Τι γίνεται με την κατάσταση των δρόμων σε ολόκληρες περιοχές και όχι μόνο με μία φωτογραφία μιας επισκευής.Τι γίνεται με τη διαχείριση των απορριμμάτων.Τι γίνεται με την προσβασιμότητα.Τι γίνεται με τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και οχήματα.Τι γίνεται με τα σχολεία.Τι γίνεται με την πολιτική προστασία.Τι γίνεται με τις αναπλάσεις, τον χωροταξικό σχεδιασμό, την ανάπτυξη των χωριών, την τουριστική στρατηγική και, τελικά, με το πώς θα είναι οι Δήμοι της Θεσπρωτίας σε δέκα χρόνια.Εκεί κρίνεται μια δημοτική αρχή. Όχι στο αν κόπηκαν τα χόρτα τον Αύγουστο.Όταν χαμηλώνει ο πήχηςΤο πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι εκδίδεται ένα δελτίο Τύπου για έναν καθαρισμό.Το πιο ανησυχητικό είναι ότι σταδιακά χαμηλώνει ο πήχης της πολιτικής αξιολόγησης.Αν παρουσιάσουμε ως σημαντικό επίτευγμα το γεγονός ότι καθαρίστηκε μια πλατεία, τότε τι θα θεωρήσουμε πραγματική επιτυχία;Αν η βασική συντήρηση ενός δρόμου μετατρέπεται σε πολιτικό απολογισμό, τότε με ποια κριτήρια θα αξιολογήσουμε ένα μεγάλο έργο;Και αν χρειάζονται συνεχώς φωτογραφίες για να πειστεί ο δημότης ότι ο Δήμος λειτουργεί, ίσως το πρόβλημα να μην είναι η επικοινωνία. Ίσως να είναι η ίδια η αντίληψη για το τι σημαίνει διοίκηση.Λιγότερη αυτοπροβολή, περισσότερος απολογισμόςΟι Δήμοι έχουν κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να ενημερώνουν.Αλλά ίσως θα είχε πολύ μεγαλύτερη αξία αντί για δέκα αναρτήσεις με χορτοκοπές να υπάρχει μία ουσιαστική ενημέρωση:Πόσα χρήματα δαπανήθηκαν;Ποιος ήταν ο σχεδιασμός;Ποιες περιοχές παραμένουν χωρίς παρέμβαση;Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;Ποιοι στόχοι τέθηκαν στην αρχή της χρονιάς και πόσοι επιτεύχθηκαν;Πού υπάρχουν καθυστερήσεις και γιατί;Αυτό είναι λογοδοσία.Γιατί στο τέλος της ημέρας, ένας Δήμος δεν χρειάζεται να πανηγυρίζει επειδή έκανε τη δουλειά του.Χρειάζεται απλώς να την κάνει. Καλά, έγκαιρα και παντού.Και ίσως τότε να μη χρειάζεται καν δελτίο Τύπου για να το καταλάβουν οι δημότες.

Όταν το αυτονόητο γίνεται δελτίο Τύπου: Οι Δήμοι της Θεσπρωτίας και η επικοινωνία της καθημερινότηταςΥπάρχει μια νέα –ή μάλλον όχι και τόσο νέα– συνήθεια στην αυτοδιοίκηση της Θεσπρωτίας.Ορισμένοι Δήμοι, στέλνουν όλο και συχνότερα δελτία Τύπου, αναρτήσεις και φωτογραφικό υλικό για εργασίες όπως ο καθαρισμός κοινόχρηστων χώρων, η απομάκρυνση ξερών χόρτων και κλαδιών, το κλάδεμα δέντρων, η αποκατάσταση ενός δρόμου, το κλείσιμο μιας λακκούβας ή η στοιχειώδης συντήρηση μιας δημοτικής υποδομής.Εργασίες απαραίτητες. Εργασίες που πρέπει να γίνονται. Εργασίες για τις οποίες ασφαλώς αξίζουν αναγνώριση οι εργαζόμενοι που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο.Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια:Αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του Δήμου.Ο πολίτης πληρώνει δημοτικά τέλη, φόρους και εισφορές όχι για να πληροφορείται πανηγυρικά ότι απομακρύνθηκαν τα χόρτα από ένα πεζοδρόμιο, αλλά για να βρίσκει το πεζοδρόμιο καθαρό.Δεν πληρώνει για να βλέπει φωτογραφίες από ένα φορτηγό που μαζεύει κλαδιά. Πληρώνει για να μη μένουν τα κλαδιά εβδομάδες πεταμένα στον δρόμο.Δεν είναι «έργο» η αποκατάσταση μιας λακκούβας. Είναι υποχρέωση.Η επικοινωνία δεν είναι το πρόβλημαΓια να είμαστε δίκαιοι, κανείς δεν υποστηρίζει ότι ένας Δήμος δεν πρέπει να ενημερώνει τους δημότες του. Το αντίθετο. Η ενημέρωση είναι απαραίτητη και αποτελεί στοιχείο διαφάνειας.Ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει πού εργάζονται τα συνεργεία, ποιες περιοχές καθαρίζονται, ποιοι δρόμοι θα κλείσουν, ποια έργα βρίσκονται σε εξέλιξη και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμά τους.Άλλο όμως ενημερώνω και άλλο αυτοθαυμάζομαι.Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο αρκετές φορές τα όρια φαίνεται να χάνονται.Γιατί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται ορισμένες από αυτές τις παρεμβάσεις δημιουργεί την εντύπωση ότι κάθε φορά που καθαρίζεται ένας δημόσιος χώρος συντελέστηκε περίπου ένα μικρό διοικητικό θαύμα.«Παρεμβήκαμε».«Αποκαταστήσαμε».«Συνεχίζουμε».«Η προσπάθεια δεν σταματά».Και συνήθως ακολουθούν αρκετές φωτογραφίες και likes μεταξύ τους.Κάπου εκεί αρχίζει να δημιουργείται η αίσθηση του «καταφέραμε το αυτονόητο».Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται επικοινωνιακή εκμετάλλευσηΥπάρχει και μία ακόμη διάσταση.Τα περισσότερα από όσα παρουσιάζονται ως «παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής» πραγματοποιούνται από υπαλλήλους των Δήμων, εργαζομένους στην καθαριότητα, οδηγούς, χειριστές μηχανημάτων, τεχνικά συνεργεία και ανθρώπους που κάνουν αυτή τη δουλειά καθημερινά, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.Η αποκομιδή των απορριμμάτων δεν είναι επίτευγμα του αρμόδιου αντιδημάρχου.Ο καθαρισμός ενός δρόμου δεν είναι προσωπική επιτυχία.Είναι υπηρεσία του Δήμου προς τον πολίτη και εργασία ανθρώπων που πληρώνονται για να την εκτελέσουν.Άλλο λοιπόν η αναγνώριση της δουλειάς τους και άλλο η μετατροπή κάθε εργασίας ρουτίνας σε επικοινωνιακό προϊόν της εκάστοτε δημοτικής διοίκησης.Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλοΟι πολίτες της Θεσπρωτίας δεν περιμένουν από τους Δήμους τους να τους αποδεικνύουν καθημερινά ότι διαθέτουν χορτοκοπτικά, φορτηγά και σκούπες.Περιμένουν να μάθουν τι γίνεται με τα μεγάλα και δύσκολα.Τι γίνεται με τα προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης.Τι γίνεται με τις δημοτικές υποδομές.Τι γίνεται με την κατάσταση των δρόμων σε ολόκληρες περιοχές και όχι μόνο με μία φωτογραφία μιας επισκευής.Τι γίνεται με τη διαχείριση των απορριμμάτων.Τι γίνεται με την προσβασιμότητα.Τι γίνεται με τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και οχήματα.Τι γίνεται με τα σχολεία.Τι γίνεται με την πολιτική προστασία.Τι γίνεται με τις αναπλάσεις, τον χωροταξικό σχεδιασμό, την ανάπτυξη των χωριών, την τουριστική στρατηγική και, τελικά, με το πώς θα είναι οι Δήμοι της Θεσπρωτίας σε δέκα χρόνια.Εκεί κρίνεται μια δημοτική αρχή. Όχι στο αν κόπηκαν τα χόρτα τον Αύγουστο.Όταν χαμηλώνει ο πήχηςΤο πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι εκδίδεται ένα δελτίο Τύπου για έναν καθαρισμό.Το πιο ανησυχητικό είναι ότι σταδιακά χαμηλώνει ο πήχης της πολιτικής αξιολόγησης.Αν παρουσιάσουμε ως σημαντικό επίτευγμα το γεγονός ότι καθαρίστηκε μια πλατεία, τότε τι θα θεωρήσουμε πραγματική επιτυχία;Αν η βασική συντήρηση ενός δρόμου μετατρέπεται σε πολιτικό απολογισμό, τότε με ποια κριτήρια θα αξιολογήσουμε ένα μεγάλο έργο;Και αν χρειάζονται συνεχώς φωτογραφίες για να πειστεί ο δημότης ότι ο Δήμος λειτουργεί, ίσως το πρόβλημα να μην είναι η επικοινωνία. Ίσως να είναι η ίδια η αντίληψη για το τι σημαίνει διοίκηση.Λιγότερη αυτοπροβολή, περισσότερος απολογισμόςΟι Δήμοι έχουν κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να ενημερώνουν.Αλλά ίσως θα είχε πολύ μεγαλύτερη αξία αντί για δέκα αναρτήσεις με χορτοκοπές να υπάρχει μία ουσιαστική ενημέρωση:Πόσα χρήματα δαπανήθηκαν;Ποιος ήταν ο σχεδιασμός;Ποιες περιοχές παραμένουν χωρίς παρέμβαση;Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;Ποιοι στόχοι τέθηκαν στην αρχή της χρονιάς και πόσοι επιτεύχθηκαν;Πού υπάρχουν καθυστερήσεις και γιατί;Αυτό είναι λογοδοσία.Γιατί στο τέλος της ημέρας, ένας Δήμος δεν χρειάζεται να πανηγυρίζει επειδή έκανε τη δουλειά του.Χρειάζεται απλώς να την κάνει. Καλά, έγκαιρα και παντού.Και ίσως τότε να μη χρειάζεται καν δελτίο Τύπου για να το καταλάβουν οι δημότες.