Στην καρδιά της παλιάς πόλης της Κέρκυρας, κοντά στη γραφική πλακάδα τ' Αγίου, δεσπόζει η ιστορική εκκλησία της Υπεραγίας Θεοτόκου Κυράς Φανερωμένης των Στερεωτών, ευρύτερα γνωστή ως Παναγία των Ξένων. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική ιστορία, αποτελεί έναν από τους πλουσιότερους και πιο επισημότερους ναούς του νησιού μετά από εκείνον του Αγίου Σπυρίδωνα. Η ίδρυσή του χρονολογείται από το 1689, χάρη στις προσπάθειες των Παραμυθιωτών και τη συνδρομή Ηπειρωτών από το Δελβινάκι και τα Ιωάννινα, οι οποίοι είχαν ανάγκη από έναν δικό τους χώρο λατρείας και ταφής.
Ο εσωτερικός διάκοσμος του ναού είναι εντυπωσιακός, με κυριότερο χαρακτηριστικό την επίχρυση ξυλόγλυπτη ουρανία, ενώ το σύνολο του πλούτου του προέρχεται από δωρεές Ηπειρωτών που ζούσαν στη Βενετία, στην Κέρκυρα και στην Παραμυθιά. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι στην Παναγία των Ξένων ψαλλόταν αποκλειστικά η βυζαντινή μουσική στις τελετές και τις λειτουργίες. Η πνευματική συμβολπή του ναού υπήρξε τεράστια, καθώς εκεί έμαθαν τα πρώτα τους ελληνικά γράμματα σπουδαίες προσωπικότητες του 17ου αιώνα, όπως ο Ευγένιος Βούλγαρης και ο Νικηφόρος Θεοτόκης.
Η σχέση μεταξύ Παραμυθιάς και Κέρκυρας μετράει αιώνες ιστορίας και αποδεικνύεται από τη διαχρονική παρουσία Ηπειρωτών στο νησί, καθώς και από τα ιστορικά γεγονότα που συνδέουν τα ιερά λείψανα. Σύμφωνα με τις πηγές, ο Γεώργιος Καλοχαιρέτης μετέφερε τα σκηνώματα του Αγίου Σπυρίδωνα και της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας από την Κωνσταντινούπολη στην Παραμυθιά, απ' όπου αργότερα μεταφέρθηκαν οριστικά στην Κέρκυρα λόγω του φόβου της Τουρκοκρατίας, σφραγίζοντας έτσι τους αδιάρρηκτους δεσμούς των δύο τόπων.
