Η ελληνική περιφέρεια αντιμετωπίζει εδώ και δεκαετίες μια δραματική δημογραφική ερήμωση. Χωριά γερνούν, σχολεία κλείνουν οριστικά, νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τον τόπο τους και ολόκληρες περιοχές βλέπουν τον πληθυσμό τους να συρρικνώνεται συνεχώς. Μέσα σε αυτό το δυσμενές κλίμα, η πολιτεία επανέρχεται με αποσπασματικές προτάσεις, όπως η οικονομική ενίσχυση των 10.000 ευρώ για όσα νοικοκριά επιλέξουν να μεταφέρουν τη μόνιμη κατοικία τους σε επιλέξιμες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των νομών Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας.
Οι αιτήσεις για το πρόγραμμα μετεγκατάστασης ξεκινούν, ωστόσο η κοινή αίσθηση είναι πως πρόκειται για μια παρέμβαση που δύσκολα θα φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα. Ένα παρόμοιο εγχείρημα είχε δοκιμαστεί προηγουμένως στη Θράκη, χωρίς να καταφέρει να αναστρέψει την κατάσταση ή να δικαιολογήσει τις κυβερνητικές προσδοκίες. Ένα ποσό της τάξης των 10.000 ευρώ μοιάζει ανεπαρκές μπροστά στις πραγματικές απαιτήσεις μιας οικογένειας που καλείται να αλλάξει ρίζες, να βρει στέγη, να μεταφέρει οικοσκευή και να οργανώσει μια ολόκληρη ζωή από την αρχή σε μια απομακρυσμένη περιοχή.
Η απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες της περιφέρειας και τα κέντρα λήψης αποφάσεων παραμένει χαώδης. Καμία οικογένεια δεν θα πάρει την απόφαση να αφήσει μια σταθερή δουλειά και μια οργανωμένη καθημερινότητα για να εγκατασταθεί σε ένα χωριό όπου συχνά απουσιάζουν βασικές υποδομές, όπως ο γιατρός, το σχολείο ή η τακτική συγκοινωνία. Το πρόγραμμα θέτει ως όριο τα 1.000 νοικοκυριά έως τα τέλη του 2028, γεγονός που αποδεικνύει ότι ούτε η ίδια η κυβέρνηση αναμένει κάποιο σαρωτικό κύμα αποκέντρωσης, αφήνοντας τα χωριά της Ηπείρου να συνεχίσουν να μετρούν τις απώλειές τους.
