Πριν από την κατασκευή και την πλήρη λειτουργία της Ιόνιας Οδού, οι μετακινήσεις με λεωφορεία του ΚΤΕΛ από τη Θεσπρωτία προς την Αθήνα και αντίστροφα είχαν έναν αδιαπραγμάτευτο σταθμό αναφοράς: το περίφημο «Στου Ζέρβα». Για χιλιάδες ταξιδιώτες, φοιτητές και επαγγελματίες της εποχής, το σημείο αυτό αποτελούσε το καθιερωμένο ορμητήριο για μια σύντομη ανάσα, έναν καφέ και το απαραίτητο γεύμα κατά τη διάρκεια των πολύωρων διαδρομών τους.
Σήμερα, ωστόσο, η εικόνα της περιοχής προκαλεί έντονη μελαγχολία. Το άλλοτε γεμάτο ζωντάνια και κίνηση καφέ-εστιατόριο παραμένει κλειστό, με τον περιβάλλοντα χώρο να παρουσιάζει έντονα σημάδια εγκατάλειψης. Η οδική κυκλοφορία έχει περιοριστεί δραστικά, αφήνοντας πίσω της μόνο την ησυχία του παλιού οδικού δικτύου, το οποίο έχει υποσκελιστεί από τη σύγχρονη και ασφαλέστερη, αλλά κατά πολύ ακριβότερη, επιλογή της Ιόνιας Οδού.
Αυτή η «νέκρα» που κυριαρχεί πλέον στο σημείο ανασύρει μνήμες από μια εποχή που τα ταξίδια είχαν τον δικό τους, ξεχωριστό ρυθμό. Παρά την άνεση που προσφέρουν οι νέες υποδομές, η γοητεία εκείνων των παλιών διαδρομών παραμένει ζωντανή στη μνήμη όσων πέρασαν από εκεί. Οι εποχές αλλάζουν αναπόφευκτα, και ενώ οι συνθήκες μετακίνησης βελτιώθηκαν, το συναίσθημα της νοσταλγίας για τα «περάσματα» που σημάδεψαν τη νεότητα πολλών από εμάς παραμένει ισχυρό.