Στο πάρκο Γαλατά στην είσοδο της Παραμυθιάς, η προτομή του Τάσου Αναγνωστόπουλου στέκει ως μια βουβή υπενθύμιση μιας σημαντικής προσωπικότητας που κινδυνεύει να ξεχαστεί. Παρά την τεράστια προσφορά του στην τοπική κοινωνία και τους εθνικούς αγώνες, ο γιατρός από το Πολύδροσο παραμένει για πολλούς μια άγνωστη μορφή. Η καθιέρωση μιας ετήσιας εκδήλωσης μνήμης από τον Δήμο Σουλίου θα αποτελούσε μια αναγκαία πρωτοβουλία, ώστε η νέα γενιά να διδαχθεί από το ήθος και την αυταπάρνηση ενός ανθρώπου που έθεσε το κοινό καλό πάνω από την προσωπική του ασφάλεια.
Ο Τάσος Αναγνωστόπουλος υπήρξε σύμβολο ανθρωπισμού και πατριωτισμού. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική, επέστρεψε στην Παραμυθιά το 1935, όπου διακρίθηκε για τον αλτρουισμό και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. Πρωτοστάτησε στην προσπάθεια ίδρυσης νοσοκομείου στη Θεσπρωτία, ενώ κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπίατρος, προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην πατρίδα με αυτοθυσία. Η εθνική του δράση κατά την περίοδο της Κατοχής τον κατέστησε στόχο των κατακτητών, οδηγώντας στη σύλληψή του.
Το νήμα της ζωής του κόπηκε πρόωρα στις 22 Ιανουαρίου 1943, όταν το πλοίο «Τζένοβα», που τον μετέφερε στην Ιταλία, τορπιλίστηκε. Ο Αναγνωστόπουλος δεν ήταν απλώς ένας γιατρός, αλλά ένας οραματιστής που πίστευε στην πνευματική και εθνική ελευθερία. Το «παγωμένο» βλέμμα του στο μαρμάρινο γλυπτό αντικατοπτρίζει μια εποχή όπου οι αξίες της ελευθερίας και της δικαιοσύνης υπερασπίζονταν με κάθε κόστος, καθιστώντας τον έναν ήρωα που αξίζει να παραμείνει ζωντανός στη μνήμη των επόμενων γενεών.