Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα αποκαλύπτουν την πλούσια ιστορία της Θεσπρωτίας, με επίκεντρο το ταφικό ηρώο στα Μάρμαρα Ζερβοχωρίου. Η θέση του μνημείου ήταν γνωστή από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν ο καθηγητής Σ. Δάκαρης το είχε αρχικά ταυτίσει με μεγάλη οικία ή ξενώνα. Το κτίριο είναι σχεδόν τετράγωνο, με πρόσοψη προς τα βορειοανατολικά, και είναι κατασκευασμένο από μεγάλους ασβεστολιθικούς γωνιόλιθους.
Η συστηματική ανασκαφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1992 έφερε στο φως έναν συλημένο κιβωτιόσχημο τάφο στο εσωτερικό του, καθώς και το δάπεδο μιας υπέργειας κατασκευής ακριβώς απέναντι, η οποία πιθανότατα λειτουργούσε ως τράπεζα προσφορών. Τα στοιχεία αυτά οδήγησαν στην οριστική ταύτιση του χώρου ως ταφικού ηρώου, παρόλο που τα δεδομένα για το αρχικό του ύψος και την ακριβή αναπαράσταση των όψεών του παραμένουν ελάχιστα. Η απουσία κεραμιδιών στέγης ενισχύει την άποψη ότι το μνημείο είχε υπαίθριο χαρακτήρα.
Η χρονολόγηση της κατασκευής τοποθετείται στην ελληνιστική εποχή, συγκεκριμένα στον 3ο αιώνα π.Χ., μια περίοδο κατά την οποία χτίστηκαν πολλά παρόμοια μνημεία στη βορειοδυτική Ελλάδα και στην κοιλάδα του Κωκυτού. Για την πρόσβαση στο χώρο, οι επισκέπτες μπορούν να ακολουθήσουν την Εγνατία οδό έως τον κόμβο της Παραμυθιάς και στη συνέχεια την επαρχιακή οδό προς Γλυκή, στρίβοντας σε αγροτικό δρόμο δεξιά μετά τον οικισμό της Δαφνούλας.
