Σοβαρά ερωτήματα προκαλεί η εικόνα που παρουσιάζουν οι Δήμοι της Θεσπρωτίας σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των δημόσιων συμβάσεων. Η πρακτική των απευθείας αναθέσεων έχει μετατραπεί σε κυρίαρχο εργαλείο για την κάλυψη των αναγκών, παραγκωνίζοντας σε σημαντικό βαθμό τις διαδικασίες των ανοιχτών διαγωνισμών, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμό για τη διαφάνεια και την ισότιμη πρόσβαση των οικονομικών φορέων.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το ποσοστό των αναθέσεων που πραγματοποιούνται εκτός διαγωνιστικής διαδικασίας αγγίζει δυσθεώρητα επίπεδα, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις έως και το 98,56% του συνόλου των συμβάσεων. Αυτή η στατιστική εικόνα αναδεικνύει μια τάση όπου η κατά παρέκκλιση επιλογή αναδόχων αποτελεί πλέον τον κανόνα και όχι την εξαίρεση στη διοικητική πρακτική της τοπικής αυτοδιοίκησης στην περιοχή.
Η εξάρτηση από τις απευθείας αναθέσεις δυσχεραίνει τον ανταγωνισμό και θέτει ζητήματα σχετικά με την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των δημόσιων πόρων. Ενώ οι δήμοι επικαλούνται την ανάγκη για ταχύτητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας, η υπερβολική προσφυγή σε αυτές τις διαδικασίες απαιτεί αναθεώρηση και αυστηρότερη επιτήρηση, ώστε να διασφαλίζεται η χρηστή διοίκηση και η αποφυγή ευνοιοκρατικών πρακτικών προς όφελος των δημοτών.