Η ερήμωση προ των πυλών: 5 μαθητές στο Σούλι, 3 στη Μουργκάνα
Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος
01|08|2026
Share
Η ερήμωση της Θεσπρωτίας και ειδικά των ορεινών περιοχών του Σουλίου και της Μουργκάνας είναι πλέον ορατή.
Στα χωριά του Σουλίου το δημοτικό σχολείο Τσαγγαρίου έχει απομείνει με 5 μαθητές (άλλα 3 παιδιά είναι στο Νηπαιγωγείο), ενώ σ’ ολόκληρο το σύμπλεγμα των χωριών της Μουργκάνας το Δημοτικό σχολείο Λεπτοκαρυάς έχει 3 μαθητές και τη σχολική περίοδο 2024-2025 έκλεισε το Νηπιαγωγείο που λειτουργούσε στο χωριό.
Στα μικρά χωριά της Θεσπρωτίας πλέον λειτουργούν ελάχιστα σχολεία, γεγονός, που αποτελεί μια ακόμη απόδειξη ότι η ύπαιθρος ερημώνει και η κατάσταση πλέον είναι μη αναστρέψιμη. Και η Πολιτεία, δυστυχώς, περί άλλων τυρβάζει…
Στη Νεράιδα έκλεισε πριν λίγα χρόνια το Γυμνάσιο, ενώ το δημοτικό σχολείο του χωριού έχει περιορισμένο αριθμό μαθητών.
Είναι ορατός ο μαρασμός της επαρχίας. Δεν μπορούν τα χωριά να στείλουν μήνυμα ζωής και ελπίδας.
Η έλλειψη διαχρονικά ζωηρού κρατικού ενδιαφέροντος για τους κατοίκους της υπαίθρου είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αγροτικού εισοδήματος και τον περιορισμό των περιθωρίων για την επαγγελματική αποκατάσταση των κατοίκων. Το όνειρο για μια καλύτερη ζωή και για μια αποδοτικότερη εργασία ανάγκασε πολλούς να καταφύγουν στις πόλεις, άσχετα αν με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε σ’ αυτές συμφόρηση θεσιθηρών ή να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, και όλα αυτά με μεγάλες κοινωνικές συνέπειες.
Είναι ανάγκη να καταλάβουμε πως η δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων για τη συγκράτηση στις εστίες τους των κατοίκων της υπαίθρου είναι εθνική επιταγή.
In this article Γενικά
Η ερήμωση της Θεσπρωτίας και ειδικά των ορεινών περιοχών του Σουλίου και της Μουργκάνας είναι πλέον ορατή.
Στα χωριά του Σουλίου το δημοτικό σχολείο Τσαγγαρίου έχει απομείνει με 5 μαθητές (άλλα 3 παιδιά είναι στο Νηπαιγωγείο), ενώ σ’ ολόκληρο το σύμπλεγμα των χωριών της Μουργκάνας το Δημοτικό σχολείο Λεπτοκαρυάς έχει 3 μαθητές και τη σχολική περίοδο 2024-2025 έκλεισε το Νηπιαγωγείο που λειτουργούσε στο χωριό.
Στα μικρά χωριά της Θεσπρωτίας πλέον λειτουργούν ελάχιστα σχολεία, γεγονός, που αποτελεί μια ακόμη απόδειξη ότι η ύπαιθρος ερημώνει και η κατάσταση πλέον είναι μη αναστρέψιμη. Και η Πολιτεία, δυστυχώς, περί άλλων τυρβάζει…
Στη Νεράιδα έκλεισε πριν λίγα χρόνια το Γυμνάσιο, ενώ το δημοτικό σχολείο του χωριού έχει περιορισμένο αριθμό μαθητών.
Είναι ορατός ο μαρασμός της επαρχίας. Δεν μπορούν τα χωριά να στείλουν μήνυμα ζωής και ελπίδας.
Η έλλειψη διαχρονικά ζωηρού κρατικού ενδιαφέροντος για τους κατοίκους της υπαίθρου είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αγροτικού εισοδήματος και τον περιορισμό των περιθωρίων για την επαγγελματική αποκατάσταση των κατοίκων. Το όνειρο για μια καλύτερη ζωή και για μια αποδοτικότερη εργασία ανάγκασε πολλούς να καταφύγουν στις πόλεις, άσχετα αν με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε σ’ αυτές συμφόρηση θεσιθηρών ή να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, και όλα αυτά με μεγάλες κοινωνικές συνέπειες.
Είναι ανάγκη να καταλάβουμε πως η δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων για τη συγκράτηση στις εστίες τους των κατοίκων της υπαίθρου είναι εθνική επιταγή.
