Για ακόμη μία χρονιά, οργανώσεις που πρόσκεινται στους «Τσάμηδες» προχωρούν σε προκλητικές εκδηλώσεις, διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια και ανακινώντας ανυπόστατες διεκδικήσεις σε βάρος της ελληνικής περιοχής της Θεσπρωτίας. Με αφορμή την επέτειο της δήθεν «γενοκτονίας» των προγόνων τους, πραγματοποιούν συγκεντρώσεις στα Τίρανα και την Κονίσπολη, επιδιώκοντας να συντηρήσουν το ζήτημα της λεγόμενης «Τσαμουριάς» στο προσκήνιο της αλβανικής εθνικιστικής ρητορικής, παρά την ξεκάθαρη και κατηγορηματική απόρριψη κάθε τέτοιου ζητήματος από την ελληνική πλευρά.
Η ιστορική πραγματικότητα, ωστόσο, παραμένει αδιάψευστος μάρτυρας των γεγονότων της περιόδου της Κατοχής. Είναι τεκμηριωμένο ότι μεγάλο μέρος των «Τσάμηδων» συνεργάστηκε ενεργά με τις δυνάμεις του Άξονα, διαπράττοντας σειρά θηριωδιών, δολοφονιών και λεηλασιών κατά του ελληνικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας. Η προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας και η επίκληση της «γενοκτονίας» αποτελούν μεταγενέστερα κατασκευάσματα που επιχειρούν να μετατρέψουν τους θύτες σε θύματα, παραβλέποντας τις καταδικαστικές αποφάσεις των δικαστηρίων της εποχής για τη δράση των συνεργατών των κατακτητών.
Παρά τις αλυτρωτικές κορώνες και την προσπάθεια σύνδεσης της Θεσπρωτίας με την αλβανική εθνική ταυτότητα, η πραγματικότητα της εποχής έδειξε ότι το μεγαλύτερο μέρος του τοπικού πληθυσμού επιθυμούσε την αρμονική συμβίωση. Η ελληνική πολιτεία παρακολουθεί τις εν λόγω ανιστόρητες προκλήσεις με εγρήγορση, διατηρώντας σταθερή τη θέση της ότι δεν υφίσταται κανένα «θέμα Τσαμουριάς». Οι όποιες απόπειρες εργαλειοποίησης της ιστορίας για την προώθηση εθνικιστικών συμφερόντων προσκρούουν στην ιστορική τεκμηρίωση και στη σταθερή προσήλωση της χώρας στην εθνική της κυριαρχία.