Το ιστορικό Νεκρομαντείο του Αχέροντα, το οποίο αποτελούσε κατά την αρχαιότητα το σημαντικότερο κέντρο επικοινωνίας με τις ψυχές των νεκρών, συνεχίζει να αποκαλύπτει τα μυστικά του μέσα από αρχαιολογικά ευρήματα. Οι έρευνες στο χώρο του ιερού, το οποίο συνδέεται στενά με την ιστορία των Θεσπρωτών και την αρχαία Εφύρα, έφεραν στο φως απανθρακωμένα υπολείμματα τροφών, όπως κουκιά, ελιές, σταφύλια και όσπρια, που ρίχνουν φως στις τελετουργικές πρακτικές της εποχής.
Σύμφωνα με τις επιστημονικές εκτιμήσεις και τις επισημάνσεις του αείμνηστου καθηγητή Σωτήρη Δάκαρη, τα συγκεκριμένα τρόφιμα αποτελούσαν μέρος μιας ειδικής δίαιτας. Οι πιστοί που επισκέπτονταν το ιερό κατανάλωναν αυτές τις τροφές προκειμένου να προετοιμαστούν σωματικά και ψυχικά για τη διαδικασία της επικοινωνίας με το «επέκεινα». Η κατανάλωση αυτών των συστατικών, και ιδίως των κουκιών, θεωρείται ότι οδηγούσε τους επισκέπτες σε κατάσταση έκστασης, προκαλώντας παραισθήσεις που ενίσχυαν την αίσθηση της επαφής με τις ψυχές των νεκρών, όπως άλλωστε περιγράφεται και στη Νέκυια του Ομήρου.
Το ιερό γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του κατά τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ., αποτελώντας έναν κορυφαίο προορισμό για όσους αναζητούσαν απαντήσεις από τον κόσμο των νεκρών. Παρά τις καταστροφές που υπέστη από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., ο χώρος παραμένει ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς σταθμούς της Ηπείρου. Τα ευρήματα αυτά όχι μόνο επιβεβαιώνουν τη λειτουργία του χώρου κατά την αρχαιότητα, αλλά προσφέρουν και μια πολύτιμη ματιά στις μυστικιστικές τελετές και τις διατροφικές συνήθειες που συνόδευαν την πίστη των αρχαίων Ελλήνων στο μεταφυσικό.
